afb.

Paleis van Justitie

architect: Charles Vandenhove (Luik)
bouwjaar: 1999
functie: Paleis van Justitie
locatie: Leeghwaterlaan 8

 
Hagemans

Paleis van Justitie

door Wim Hagemans

27
28
Bossche Pracht 1 (2002) 26-28
 
Artikelen
1997

E. Beerda

Nieuwbouw justitie in 's-Hertogenbosch. Hanenkammen in het Paleis
Stedenbouw Tijdschrift voor stedenbouw, architectuur en binnenhuisvormgeving 536 (1997) 107-109
 
1997

Rijksgebouwendienst

Wandkleden in het Paleis van Justitie 's-Hertogenbosch
Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, centrale directie voorlichting en externe betrekkingen (Den Haag 1997)
 
1997

Maureen Trappeniers

Tapijtontwerpen. Voor het nieuwe paleis van justitie te 's-Hertogenbosch. Tentoonstelling t/m 26 oktober 1997
Noordbrabants Museum nieuws 51 (1997) 8
 
1998

Jos Klaren

"We hebben een nieuwe start gemaakt". Parketpolitie verhuisd naar nieuwe Paleis van Justitie
Insigne 7 (1998) 8-9
 
1998

Chris Dercon

Wandtapijten tussen kunst en architectuur = Wall-hangings between art and architecture
Museum Boijmans Van Beuningen (Rotterdam 1998)
 
1999

A.J.W.M. Jurgens, e.a.

Justitie gewogen. Het Paleis van Justitie en de rechtsgang te 's-Hertogenbosch 1922-1998
Arrondissement 's-Hertogenbosch ('s-Hertogenbosch 1999?)
 
2000

Marjan Vonk

Een nieuw paleis
KringNieuws 2 (2000) 5-6
 
2002

Wim Hagemans

Paleis van Justitie ()
Bossche Pracht 1 (2002) 26-28
 
 
Boeken
1998

Jan Rutten, P.E. Spijkerman, Wytze Patijn

Verzachtende onstandigheden. Wandtapijten in het Paleis van Justitie 's-Hertogenbosch
s.n. | Rotterdam 1998
lees meer ...
 
2008

mr. G.Chr. Kok

Van Raad van Brabant naar gerechtshof 's-Hertogenbosch
Uitgeverij Verloren | s.l. 2008 | ISBN 978 90 8704 053 6
 
 
Tapijten

The benefit of the doubt, 1953

Marlene Dumas (Nederland)
zittingszalen I en L

Drieluik. Koppen en figuren van jonge kinderen en vrouwen met opschriften, die schuld en onschuld uitbeelden; de twijfel als basis van de rechtstraat. Op de wandtapijten komt de Engelse tekst 'The benefit of the doubt' en in het Nederlands 'Het voordeel van de twijfel'. Dumas noemt twijfel de 'basis van de rechtstaat'. Daar raken de rollen van de rechter en kunstenaar elkaar met de noodzaak tot het bekijken van de realiteit van alle kanten, het gevoel en het begrip voor de verschillende partijen en uiteindelijk het toch moeten oordelen. Op ieder werk staan altijd drie figuren, want, zegt Dumas, 'één is alleen, twee een couple en drie is politiek'. Ze veroordeelt de kijker tot de rol van de rechter over het beeld en misschien nog wel over meer dan dat.
Gedeeltelijk overgenomen uit de catalogus 'Verzachtende omstandigheden' van het Museum Boijmans van Beuningen te Rotterdam, waar de tapijten in 1998 zijn tentoongesteld.
 

Zonder titel, 1957

Henri Jacobs (België)
zittingszalen F en O

Reeksen kruinen van bomen in wisselende seizoenen tegen een zich uitstrekkende lucht. Deze beelden lijken op het eerste gezicht onschuldiger dan ze zijn. Als we moedwilliger kijken en de schijnheilige façade doorbreken dan kunnen we de beelden ook lezen als (naar binnen gericht) een traliewerk van bomen en lucht dat de kijker gevangen houdt of als een laatste venster op de achterliggende vrijheid. En dan de herhaling. Een knipoog naar de recidive of duidt de extreme beeldoverlapping en spiegeling op het dubbelzien waarin we opnieuw scherp moeten stellen en het overtollige van het essentiële moeten scheiden? Het lijkt alsof hier de beelden in de herhaling alvast een voorschot nemen op de in de rechtzaal uitgesproken woorden: het juiste wordt juister, het valse valser.
 

Zonder titel, 1953

Willem Oorebeek (België)
zittingszalen E en M

De afbeeldingen in het ontwerp zijn sterk uitvergrote delen van zwartwit foto's van mensen of groepen mensen uit allerlei -gedrukte- bronnen. Door de uitvergroting van de gerasterde foto's ontstaan nieuwe afbeeldingen als getuigen van een nimmer meer te achterhalen waarheid.
 

Zonder titel, 1958

Luc Tuymans (België)
zittingszalen B en K

Grote atmosferisch gekleurde oppervlakken met beladen beelden uit de (recente) geschiedenis.
Vlekken in de vorm van gezichten duiden misschien op 'Ann en Eefje', een stil interieur verbergt wellicht de getuigenstand uit de Neurenbergerprocessen. Een bladerdek camoufleert de werkelijkheid. In de stilte van de afbeeldingen spelen verbergen en (waarheid) vinden een belangrijke rol.

Zonder titel, 1940

Giulio Paolini (Italië)
zittingszalen J en H

Drieluik. Recht is orde en maat, afwegen en vergelijken, delen en verenigen en misschien vooral: tot de bodem van de realiteit gaan. Zo is in dit ontwerp het idee schilderij tot haar meest essentiële vorm teruggebracht: de vergulde lijst en een haast tedere potloodstreep.
De herhaling nodigt ons uit de strenge lijsten en de zachte potloodlijnen steeds weer tot een nieuw geheel te denken. Een spel van objectiviteit en subjectiviteit als een oneindig proces.

An account of events taking place between the hours of 9.35 a.m. and 3.22 p.m., Tuesday, 21 february 1996, complete with missing information, 1946

Jeff Wall (Canada)
zittingszaal D

De beelden tonen momenten uit van een schijnbare opeenvolging van gebeurtenissen waarin vier personen te zien zijn in verschillende relaties tot elkaar. Beelden uit film van jonge mensen in suggestieve straattransacties. Verbeelding van het goed en kwaad, van het gevoel van onrecht, onrecht aandoen of aangedaan worden. Zoals de titel ook aangeeft: de weergegeven gebeurtenissen zijn incompleet of 'compleet met ontbrekende delen'. Ontbrekende delen vormen voor Wall de kern van juridische ondervragingen zoals die in de rechtzaal plaatsvinden.
In het ontwerp moet niet meteen duidelijk zijn die wat gedaan heeft en tegen wie datgene gedaan is, maar het moet het idee geven dat wanneer aanvullende informatie beschikbaar zou zijn, die zaken door middel van een proces opgelost zouden kunnen worden.

Zonder titel, 1952

Ludger Gerdes (Duitsland)
(emaillen panelen voor lambrisering met abstracte motieven)
centrale hal begane grond, souterrain en 1e verdieping

In deze wandkleden is geprobeerd te visualiseren dat het idee van het recht geworteld is in het universele, alledaagse en elementaire begrip 'balans' of 'evenwicht' dat iedereen kent uit het dagelijkse leven. Balans in de zin van het evenwicht brengen van belangen of aanspraken door verschillende personen of groepen. Maar iedereen kent ook het evenwicht van het eigen lichaam. Zo kan het idee recht metaforisch worden verklaard door te refereren aan het balancerende menselijke lichaam.
 
Afbeeldingen

29 maart 2008

21 juni 2008

21 juni 2008

21 juni 2008
 
Interieur

21 juni 2008

21 juni 2008

21 juni 2008

21 juni 2008

21 juni 2008

21 juni 2008

21 juni 2008

21 juni 2008